วิศวกรรมระบบและโมเดลดิจิทัลเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของกำลังพลด้านวิศวกรรมที่มีจำนวนจำกัด ในการโปรแกรมพัฒนาขีดความสามารถขนาดใหญ่ของกองทัพอากาศ

บทคัดย่อ

สมุดปกขาวของกองทัพอากาศ (ทอ.) 2568 [1] ได้วางรากฐานเชิงยุทธศาสตร์ สำหรับการพัฒนาขีดความ สามารถใหม่ในห้วง 10 ปี โปรแกรมนี้ถือเป็นเสาหลักในการวางนโยบายร่วมกัน ซึ่งครอบคลุมโครงการจำนวนมากในหลากหลายโดเมนระบบ เพื่อตอบสนองต่อสภาพแวดล้อมความมั่นคง การขับเคลื่อนโปรแกรมขนาดใหญ่ให้บรรลุผลสำเร็จ จำเป็นต้องมีการบริหารจัดการวัฏจักรระบบที่มีคุณภาพ ท่ามกลางสภาพแวดล้อมปฏิบัติการที่ทวีความซับซ้อน และความจำเป็นในการ เพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของบุคลากรที่มีอยู่อย่างจำกัด ให้สามารถปฏิบัติงานได้รวดเร็วและมีกลไกสร้างความน่าเชื่อถืออย่างเป็นระบบ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เป้าหมายในการบรรลุอธิปไตยทางเทคโนโลยี สำหรับระบบวิกฤติและซับซ้อนสูง (เช่น ระบบบัญชาการและควบคุม, การปฏิบัติการร่วมข้ามโดเมน) ตามที่สมุดปกขาวมุ่งเน้น เป้าหมายนี้ สร้างแรงผลักดันให้ต้องแสวงหาแนวทางใหม่ในการพัฒนาและบูรณาการองค์ความรู้ด้วยภูมิปัญญาไทย การพึ่งพากระบวนการแบบดั้งเดิมที่ใช้เอกสารเป็นศูนย์กลาง อาจไม่เพียงพอต่อการจัดการความซับซ้อนและองค์ความรู้มหาศาลที่สะสมในแต่ละโดเมนและการบูรณาการแต่ละโดเมนเข้าด้วยกัน

       งานวิจัยนี้เสนอผลทดลองประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในบริบทของวิศวกรรมระบบซึ่งเป็นแนวทางที่ได้รับการยอมรับในระดับสากล เพื่อเป็นเครื่องมือสนับสนุนการตัดสินใจ เพิ่มขีดความสามารถและปลดดล็อกศักยภาพของบุคลากรที่มีจำนวนจำกัด ในการพัฒนาระบบที่ซับซ้อนให้บรรลุตามเป้าหมายของสมุดปกขาว โดยขอบเขตของวิจัยนี้จะมุ่งเน้นตัวอย่างการประยุกต์ใช้ในระดับการวิเคราะห์เชิงปฏิบัติการระดับสูง เพื่อนำไปเป็นพื้นฐานอ้างอิงสู่การสร้างสถาปัตยกรรมเชิงตรรกะ (ระบบทำงานอย่างไร) และเชิงกายภาพ (ระบบสร้างอย่างไร) ของระบบในแต่ละโดเมนในอนาคต